บทที่ 1170 ช่วงเวลาแห่งความสุข

จื่อเหิงยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ที่หน้าประตู แล้วก็หัวเราะฮ่าๆ ออกมาพร้อมกับน้อง

"ฮ่าฮ่าฮ่า มือของน้องเพิ่งจะจับก้นมานะ! ฮ่าฮ่าฮ่า!"

หลี่ชิงเฟิงย่อมรู้อยู่แล้ว แต่คนเป็นพ่อเป็นแม่ คงไม่มีใครรังเกียจเด็กตัวเล็กๆ อย่างจื่ออวี๋หรอก ทว่า เพื่อให้บรรยากาศสนุกสนานมากยิ่งขึ้น เขาจึงแกล้งทำเป็นตกใจ และแสร้งทำเป็นรังเกียจพลางร้องตะโกนออกมา

"โอ๊ะโอ ลูกจ๋า มือของหนูเหม็นจังเลย!"

พร้อมกันนั้น เขาก็รีบทำเสียงถุยๆ แล้วพ่นน้ำลายออกมาเป็นฝอยๆ