บทที่ 1183 รถเข็นล้อเดียว

พานเจ๋อขยี้ตาแล้วเอ่ยถามเสียงเบา

"พ่อครับ ใบชาจัดการเสร็จหมดแล้วเหรอครับ"

"เสร็จแล้วล่ะ" จงต้าพยุงตัวเขาให้ลุกขึ้นแล้วกระซิบ

"กลับกันได้แล้วล่ะ เบาๆ หน่อยนะ อย่าทำให้จื่อเหิงตื่นล่ะ"

พานเจ๋อพยักหน้ารับ ค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างเงียบเชียบ จากนั้นก็เอ่ยลาหลี่ชิงเฟิง ตอนที่เดินไปถึงประตู เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันกลับมาเอ่ยว่า