บทที่ 1259 โอสถ

เมื่อเห็นเหอคุนจ้องมองตัวเอง หลี่ชิงเฟิงก็ยิ้มให้เขา "รู้สึกแปลกใจใช่ไหมล่ะ"

"ทำไมแกกับส่านิวถึงบาดเจ็บขนาดนี้ แต่ลูกทั้งสองคนของฉันกลับไม่เป็นอะไรเลย"

เหอคุนพยักหน้า มองดูอาจารย์ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวัง

คาดหวังว่าอาจารย์จะพูดความลับที่ไม่มีใครรู้มาก่อนออกมา

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะ "แกไม่จำเป็นต้องรู้หรอก"