บทที่ 1291 ยาที่ทำให้สู้ไม่ถอย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น บรรดาผู้ชายรอบโต๊ะต่างก็หัวเราะคิกคักด้วยความเจ้าเล่ห์

"ฮ่าๆ ไอ้หนู เมื่อกี้ยังทำตัวภูมิฐานอยู่เลย ตอนนี้หางโผล่ซะแล้วนะ”

“ฉันก็นึกว่านายจะรักนวลสงวนตัวสักแค่ไหนเชียว"

ท่ามกลางเสียงหัวเราะของทุกคน จื่อเหิงพยักหน้าอีกครั้ง: "มีครับมี บ่อยครั้งที่พ่อผมไม่กลับมานอนที่บ้านตอนกลางคืน"

"โอ้?" เกาอวิ๋นไห่รีบถามต่อ "แล้วรู้ไหมว่าเขาไปทำอะไร?”