บทที่ 132 ความทรมานของจื่ออวี๋

การที่หลี่ชิงเฟิงแบกลูกสาวเข้าป่าในคืนนี้ นับเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องจริงๆ

เพราะหลังจากเข้าป่า จื่ออวี๋ไม่เพียงอารมณ์ดีขึ้นมาก แต่หลังจากนั้นยังหลับปุ๋ยอย่างสบาย

ปกติเวลาแกหลับ จะหลับได้แค่สามสี่ชั่วโมงก็ตื่นมาร้องขอนมกิน

เดิมทีหลี่ชิงเฟิงก็กะว่าพอลูกตื่นหิวจะรีบกลับบ้านไปป้อนนม

แต่คิดไม่ถึงว่า คืนนี้เจ้าตัวเล็กที่นอนคว่ำอยู่บนหลังเขาจะหลับลึกและสงบเป็นพิเศษ