บทที่ 1322 อิฐดินเผา(แก้ไขเนื้อหา)

ลู่หยงซานยืดตัวตรงขึ้น พร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อบนใบหน้าด้วยความรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย:

"แต่เดิมทีฉันก็ไม่ได้คิดจะสร้างแนวกันไฟอะไรร็อกนะ"

"แต่คุณกลับมาบังคับให้ฉันต้องทำอยู่เรื่อย"

"ต้นไม้พวกนั้นที่อยู่ข้างๆ ก็เปียกชื้นกันหมด จะลุกไหม้ไฟได้ง่ายดายสักแค่ไหนกันเชียว?"

หลี่ชิงเฟิงเอ่ยตำหนิด้วยความฉุนเฉียวว่า: "ต้นไม้พวกนั้นอาจจะไม่ติดไฟง่ายก็จริง แล้วพวกหญ้าแห้งล่ะ?"