บทที่ 1403 ยิ่งเก็บก็ยิ่งด้อยค่า

เมื่อเห็นว่าอวี๋เฉิงหลงเอาแต่นิ่งเงียบ ส่วนลูกสะใภ้ของเขาก็พาคนไปขนย้ายฐานเพาะปลูกเห็ดแล้ว

บรรดาญาติๆ ต่างก็ร้อนรนใจ

ทำได้เพียงรีบตาลีตาเหลือกวิ่งไปขัดขวางที่ฐานเพาะปลูกของครอบครัวอวี๋เฉิงหลง

ชายชราท่าทางหง่อมงกเงิ่นคนหนึ่งเข้าไปขวางหน้าเกาอวิ๋นอิ๋งพลางเอ่ยด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวว่า

"อวิ๋นอิ๋ง พ่อของเธอเลอะเลือนไปแล้ว หรือว่าเธอเองก็เลอะเลือนตามไปด้วย?"