บทที่ 1412 ลักลอบคบชู้

จะไปโทษใครล่ะ? แน่นอนว่าโทษเขาไม่ได้หรอก เขาก็แค่ดึงกิ่งไม้ที่ใหญ่ที่สุดออกมาสองกิ่งเท่านั้นเอง ไม่ได้ทำเรื่องเลวร้ายผิดผีอะไรสักหน่อย

ถ้าจะให้เขาพูดล่ะก็ เรื่องนี้ยังไงก็ต้องโทษเจ้าเหยี่ยว ถ้าเหยี่ยวไม่จู่โจมเขา เขาก็คงไม่วิ่งหนี ถ้าเขาไม่วิ่งหนี บางทีกิ่งไม้อาจจะไม่แกว่ง ถ้ากิ่งไม้ไม่แกว่ง บางทีรังนกก็คงไม่พังลงมา

ดังนั้น ท้ายที่สุดแล้ว เรื่องนี้ก็ต้องโทษตัวเจ้าเหยี่ยวเองนั่นแหละ แต่เห็นได้ชัดว่าเหยี่ยวไม่ได้คิดแบบนั้น

เมื่อวานตอนบ่าย เหยี่ยวก็เอาแต่บินวนเวียนอยู่แถวๆ ถ้ำตลอด แค่เขาโผล่หัวออกมา เหยี่ยวนั่นก็ทิ้งหินลงมาปาใส่เขาจากบนฟ้า แม้จะเป็นแค่ก้อนหินขนาดเท่าเม็ดถั่วลิสง แต่จำนวนมันเยอะนี่นา แถมยังปาลงมาตั้งหลายครั้ง ทำเอาเขาไม่กล้าออกจากบ้านไปตลอดทั้งบ่ายเมื่อวาน

เหยี่ยวตัวนี้มันช่างเจ้าคิดเจ้าแค้นเกินไปแล้ว เรื่องนี้เดิมทีก็เป็นความผิดของมันเองแท้ๆ แต่ผลคือมันดันมาแก้แค้นเขากลับซะอย่างนั้น ช่างไม่มีความใจกว้างแบบลูกผู้ชายอกสามศอกเอาซะเลย