บทที่ 1471 ระเบิดอุจจาระ

หลังจากพากองทัพจิ้งจอกกลับมาถึงถ้ำ หลี่ชิงเฟิงก็เทของที่เก็บมาได้ในวันนี้ออกจากถุงกระสอบ ของส่วนใหญ่นั้นเขาเป็นคนหามาเอง ส่วนอีกจำนวนหนึ่งคือสิ่งที่พวกจิ้งจอกช่วยกันหามาให้ เขาได้กำชับพวกมันไปแล้วว่า วันนี้ไม่ต้องจับสัตว์ป่า แต่ให้หาของที่แปลกและกินได้มาแทน ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกจิ้งจอกฟังเข้าใจหรือเปล่า ดูท่าทางคงจะไม่เข้าใจ เพราะสิ่งที่เขาหยิบออกมาจากถุงกระสอบที่ใช้สำหรับพวกจิ้งจอกโดยเฉพาะ คือ: ก้อนหิน! มูลสัตว์! กิ่งไม้มีหนาม!

แน่นอนว่า ยังมีสิ่งที่ปกติอยู่บ้าง เช่น ดอกไม้หนึ่งดอก หญ้าหนึ่งต้น หรือใบไม้ขนาดใหญ่สองสามใบ พวกนี้พอกินได้อยู่บ้าง! เพียงแต่รสชาติคงจะไม่เท่าไหร่

หลี่ชิงเฟิงมองดูเจ้าตัวเล็กพวกนี้ที่เบียดเข้ามาแย่งกันอวดผลงานด้วยสีหน้าเคร่งขรึมอยู่ครู่หนึ่ง ถึงได้หยิบมูลสัตว์แห้งๆ ก้อนหนึ่งบนพื้นขึ้นมาแล้วถามว่า: "นี่ใครเป็นคนหามา?"

จิ้งจอกน้อยตัวหนึ่งเบียดตัวออกมาอย่างกระตือรือร้น ยืนอยู่ตรงหน้าเขา เงยหน้าเล็กๆ ขึ้นด้วยท่าทางภาคภูมิใจ หลี่ชิงเฟิงสูดลมหายใจลึกๆ: "ที่พ่อบอกไปน่ะ คือของที่กินได้!”

“ไอ้นี่มันกินได้เหรอ?”