บทที่ 1508 ถังไฉ่จวิน

ถังไฉ่อิงไม่พูดอะไร มือถือจอบก้มหน้าก้มตาทำงานต่อไป หลี่ฟู่เอจึงดึงแขนแม่ม่ายฉินแล้วพูดว่า: "คุณนึกว่าทุกคนจะมีหน้าหนาเหมือนคุณหรือไงล่ะ!" แม่ม่ายฉินถลึงตาใส่เขา: "คุณว่าใครหน้าหนาคะ"

หลี่ฟู่เอไม่สนใจเธอ หันไปพูดกับไฉ่อิงว่า: "ไฉ่อิง ไม่ต้องไปสนใจเธอหรอก" ไฉ่อิงถึงค่อยเงยหน้าขึ้นมาเผยรอยยิ้ม: "คุณอาสี่คะ คุณพูดกับคุณป้าแบบนี้ เดี๋ยวกลับไปต้องโดนกระดานซักผ้าแน่ๆ เลยค่ะ" ทุกคนพากันหัวเราะ ไฉ่อิงเองก็หัวเราะด้วย

รอยยิ้มของไฉ่อิงช่างดูมีเสน่ห์ดึงดูดใจเหลือเกิน เพียงเธอแย้มยิ้ม แววตาก็ดูอ่อนโยนยิ่งขึ้น ผู้คนที่อยู่รอบข้างต่างได้รับอิทธิพลจากรอยยิ้มของเธอ ทำให้ต่างพากันยิ้มตอบอย่างเป็นมิตรไปโดยไม่รู้ตัว

อย่ามองว่าไฉ่อิงเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนโยนเช่นนี้เลย แต่ในความเป็นจริง สภาพความเป็นอยู่ของครอบครัวเธอไม่ได้ดีนัก แน่นอนว่าคำว่า 'ไม่ค่อยดี' ในที่นี้ หมายถึงแค่ด้านวัตถุเท่านั้น แต่ในแง่ของความรักในครอบครัวและบรรยากาศในบ้าน ครอบครัวของเธอถือว่าดีเลิศเลยทีเดียว

ครอบครัวของเธอมีสมาชิกหลายคน ข้างบนมีปู่กับย่า พ่อแม่ยังอยู่และรักกันมาก ยังมีพี่ชายและพี่สะใภ้ที่แต่งงานมีครอบครัวแล้ว พี่ชายพี่สะใภ้ต่างก็ดีกับเธอมาก นอกจากนี้ พี่ชายพี่สะใภ้ยังให้กำเนิดหลานชายฝาแฝดที่น่ารักสองคนแก่เธอ เมื่อรวมตัวไฉ่อิงด้วยแล้ว ตอนนี้ในบ้านมีสมาชิกทั้งหมดเก้าคน