บทที่ 1567 คนทำงานกินเงินเดือนไม่มีศักดิ์ศรี

ทว่าเหอคุนกลับไม่ได้ละเอียดอ่อนเช่นเดียวกับหลี่ชิงเฟิง เมื่อเห็นศิษย์เหล่านั้นไม่ยอมพูดความจริง เขาจึงตะโกนเสียงดังขึ้นทันทีว่า: "คิดไม่ได้ว่าจะเรียนอะไร?”

“ฉันว่าพวกแกน่ะไม่กล้าเรียนมากกว่า?”

“การเรียนวิชาติดตัวไม่ใช่เรื่องน่าอายสักหน่อย พวกแกจำเป็นต้องมุดมาอยู่ข้างหลังขนาดนี้เลยหรือไง?"

คนกลุ่มนั้นมองหน้ากันไปมา หลี่ชิงเฟิงโบกมือเป็นเชิงห้ามไม่ให้เหอคุนพูดต่อ จากนั้นจึงหันไปถามชายแขนเดียวที่เพิ่งพูดเมื่อครู่ว่า: "ชอบกินอะไรล่ะ?”

“ครับ?" ชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อยด้วยความงุนงง