บทที่ 1592 จงแสร้งจนให้มากเข้าไว้

เงินเดือนของเขาใกล้เคียงสองหมื่นหยวน เงินเดือนภรรยาเขาม่อซินอี๋ก็อยู่ที่ประมาณหนึ่งหมื่นหยวน รวมรายได้คู่สามีภรรยาแล้วตกเดือนละสามหมื่นหยวน

รายได้เดือนละสามหมื่นหยวน ปีหนึ่งก็สามแสนกว่าหยวน ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งนี้ ถือว่าเป็นคนรวยอย่างแน่นอน แม้แต่ร้านค้าบางร้านในตัวอำเภอ กำไรต่อปีอาจจะยังไม่ถึงสามแสนหยวนด้วยซ้ำ

แน่นอนว่าตอนนี้พวกเขาทำงานยังไม่ครบปี จึงยังไม่มีรายได้ถึงสามแสน บวกกับค่าใช้จ่ายของลูกสองคน อันที่จริงต่อให้ทำงานครบปีจริงๆ ก็ไม่มีทางเก็บได้ถึงสามแสนหยวนหรอก เพราะสามีภรรยาทั้งสองคนทุ่มเทจิตวิญญาณให้กับการทำงาน พืชผลทางการเกษตรที่บ้านจึงปลูกได้น้อยลง ด้วยเหตุนี้ ของหลายอย่างจึงต้องอาศัยการซื้อหา ปัจจุบันค่าครองชีพพุ่งสูงขึ้น มีเพียงราคาข้าวเปล่าเท่านั้นที่ไม่ขึ้น ชีวิตของชาวนาจึงไม่ได้สวยหรูอย่างที่คิด

หลี่เต๋อไฉไม่ได้เล่าเรื่องพวกนี้ให้พ่อแม่ฟัง และไม่มีวันเปิดเผยเงินเดือนจริงๆ ของเขา หลังจากส่งเงินให้พ่อแล้ว เขายังแสร้งทำเป็นจนต่อไป คุณพ่อลีรับเงินไปใจหนักอึ้ง เขานิ่งไปแล้วกล่าวว่า: "เงินพันหยวนนี้พ่อขอเก็บไว้ก่อน พ่อออกมาอย่างรีบร้อน ไม่ได้ติดเงินมาเยอะ”