บทที่ 1620 ตลอดชีวิตที่เหลือค่อยๆ เก็บหอมรอมริบให้ครบสองแสน

"ห้าแสน!" หลี่ชิงเฟิงตกใจ ลูหย่งซานคนนี้ถึงขั้นไปสร้างหนี้ในบ่อนพนันได้ถึงห้าแสนเชียวหรือ? เขาเองก็รู้อยู่เต็มอกไม่ใช่หรือว่าตัวเองมีฐานะการเงินระดับไหน?

แต่พอลองคิดทบทวนดูอีกที เขาก็เข้าใจกระจ่าง เรื่องนี้ตั้งแต่ต้นเป็นกับดักที่วางไว้เพื่อเล่นงานเขา หลี่ชิงเฟิง ลูหย่งซานเป็นเพียงเหยื่อล่อเท่านั้น อีกฝ่ายต้องรู้ความสัมพันธ์ของเขากับหลี่ฟู่จ้าน และรู้เรื่องที่หลี่ฟู่จ้านคบหากับแม่หม้ายฉิน จึงได้วางแผนล่อลวงลูหย่งซาน เพราะตราบใดที่ลูหย่งซานติดกับ หลี่ชิงเฟิงก็ย่อมไม่สามารถนิ่งดูดายได้ เมื่อคิดได้ดังนี้ ในใจของหลี่ชิงเฟิงก็กระจ่างแจ้งขึ้นทันที

แต่เมื่อเขามองดูหลี่ฟู่จ้านและแม่หม้ายฉินที่กุมมือกันไว้ เขาก็แกล้งทำเป็นขมวดคิ้วแน่นพลางกล่าวว่า: "คุณป้าฉินครับ ห้าแสนไม่ใช่จำนวนเงินน้อยๆ เลยนะ”

“ดูอย่างคนในหมู่บ้านเราสิ ต่อให้ทั้งครอบครัวช่วยกันทำงาน ก็ยังยากที่จะเก็บเงินได้ถึงห้าแสน"