บทที่ 1630 ตาที่สามต้องแพ้อย่างแน่นอน

ภายในโถงกว้าง เสียงผู้คนจอแจอื้ออึง ควันบุหรี่ที่อบอวลหนาแน่นยิ่งกว่าก่อนหน้านี้จนแสบจมูก และทำให้แทบมองไม่เห็นสิ่งของที่อยู่ไกลออกไป

เจ้าวัวใบ้เอามือปิดจมูกพลางพูดว่า: "อาจารย์ครับ เหม็นจังเลย" หลี่ชิงเฟิงยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ที่เหม็นไม่ใช่ผม แต่เป็นสภาพแวดล้อมนี่ต่างหาก" เขาโน้มตัวลงมองจื่ออวี๋ที่อยู่ในอ้อมกอด จื่ออวี๋ถูกคุ้มครองด้วยพลังวิเศษของเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบใดๆ ส่วนจื่อเหิงนั้นไม่จำเป็นต้องใช้พลังปกป้อง เพราะตัวเขาเองไม่หวั่นเกรงต่ออันตรายใดๆ อยู่แล้ว ทว่ากลิ่นควันบุหรี่ที่ฉุนกึกเหล่านี้ยังคงทำให้เด็กน้อยขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ: "การสูบบุหรี่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ พวกเขาไม่รู้กันหรือไงครับ?"

หลี่ชิงเฟิงกล่าวว่า: "การพนันก็ทำให้คนบ้านแตกสาแหรกขาดได้เหมือนกัน แต่ก็ยังมีคนจำนวนมากวิ่งเข้าใส่ ลูกรู้ไหมว่าทำไม?" จื่อเหิงนิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วตอบว่า: "เพราะพวกเขามีความฝันที่ไม่เป็นจริง อยากได้โดยไม่ต้องลงแรง อยากรวยทางลัดครับ”

“คนจำพวกนี้ สิบคนก็เป็นคนขี้เกียจเสียเก้าคน" หลี่ชิงเฟิงพยักหน้า: "ลูกมองได้ชัดเจนดี”