บทที่ 1638 ไร้ซึ่งความสามารถในการต่อสู้

ลูหย่งซานกล่าวด้วยใบหน้าละอายใจว่า "ผมผิดไปแล้ว ก่อนหน้านี้ผมทำตัวผิดพลาดอย่างมหันต์"

"ต่อไปนี้ผมจะแก้ไขตัวเองแน่นอนครับ!"

"ขอให้ทุกคนเชื่อใจผมนะครับ"

"คนที่รู้ตัวว่าผิดแล้วยอมแก้ไข ถือเป็นเรื่องประเสริฐที่สุด" หลี่ชิงเฟิงเห็นว่าเขารู้จักสำนึกผิด ก็รู้สึกว่าคนผู้นี้ยังพอมีทางเยียวยาอยู่บ้าง

หลี่ฟู่จ้านช่วยปลอบใจว่า "หย่งซาน เรื่องที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไป ต่อจากนี้ก็ตั้งใจใช้ชีวิตให้ดีก็พอ"