บทที่ 1642 ขยะ

เขาถึงได้รู้ในที่สุดว่าเหตุใดซาหนิวถึงมั่นใจนักหนาว่าที่บ้านเขาไม่มีข้าวเปลือกเหลืออยู่เลย

เพราะในห้องเก็บของทั้งห้อง เหลือเพียงหม้อไหจานชามที่แตกร้าวบิ่น รวมถึงกล่องกระดาษลังสองสามใบกับถังใส่ข้าวเปลือกอีกหนึ่งใบเท่านั้น

กล่องกระดาษลังพวกนั้นถูกรื้อค้นจนล้มระเนระนาดอยู่บนพื้น

ส่วนหม้อไหจานชามก็ถูกกองรวมกันอยู่ที่มุมห้อง

ถังใส่ข้าววางอยู่ที่ตำแหน่งถัดจากประตูทางเข้าเข้ามาเล็กน้อย