บทที่ 1718 เงินก้อนมหึมาครั้งแรกในชีวิต

หลี่ชิงเฟิงเงยหน้ามองท้องฟ้าแล้วกล่าวว่า: "เพิ่งจะกี่โมงกันล่ะ คนส่วนใหญ่ที่ไปทำไร่ทำนายังไม่กลับบ้านกันเลย"

"รอดูกันอีกหน่อยเถอะ"

เขานั้นไม่ได้ร้อนใจอะไรเลย

แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มีลูกค้าสักเท่าไหร่ แต่พอถึงช่วงดึกๆ ก็บอกไม่ได้เหมือนกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ชื่อเสียงเรียงนามของอาจารย์หลี่แห่งตำบลเหมินสือฉือแห่งนี้ แทบจะเทียบเคียงกับธนบัตรหยวนเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้ว