บทที่ 1722 การชี้นำย่อมดีกว่าการปิดกั้น

ถังซิงรีบวางโทรศัพท์มือถือลงทันที ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองหัวหน้างานด้วยสีหน้าขมขื่นพร้อมกับเอ่ยว่า:

"พวกเราทำเต็มที่กันที่สุดแล้วจริงๆ ครับ!"

"ตั้งแต่อายุแปดโมงเช้าพวกเราก็ลงพื้นที่กวดขันไล่ต้อนกันรอบหนึ่งแล้ว"

"แต่พอต้อนพวกเขาเข้าไปในตลาดสดแห่งใหม่ได้ยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พอพวกเราเดินคล้อยหลังกลับออกมา พวกเขาก็แห่กันกลับออกมาตั้งแผงกันข้างนอกเหมือนเดิมทันทีแล้วครับ"

เมื่อเอ่ยถึงเรื่องการขับไล่บรรดาพ่อค้าแม่ค้าแผงลอยให้เข้าไปขายข้างในตลาดสด ไม่เพียงแต่ถังซิงเท่านั้นที่รู้สึกปวดหัว แม้แต่คนอื่นๆ ในที่ประชุมต่างก็พากันปวดหัวไม่แพ้กัน