บทที่ 1724 ไม่มีทางแอบอู้งานได้อีกแล้ว

หลังจากย่างเข้าสู่ฤดูหนาว ภายในหมู่บ้านก็เริ่มถูกปกคลุมไปด้วยโทนสีเหลืองแห้งแล้ง

ครั้นเวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงฤดูหนาวอย่างเต็มตัว บรรดาหญ้าแห้งทั้งหลายก็ยิ่งแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหม่นหมองมากยิ่งขึ้นไปอีก

กระทั่งพรรณไม้สีเขียวขจีรอบๆ บริเวณ ก็ราวกับถูกสวมทับด้วยเสื้อนวมบุฝ้ายหนาเตอะที่เก่าคร่ำคร่าไร้ซึ่งสีสันสดใสใดๆ

ดูทึบทึมแลดูอืดอาดเชื่องช้า สิ้นคราบความปราดเปรียวมีชีวิตชีวาเหมือนอย่างในยศช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนไปจนหมดสิ้น

กระนั้น แสงแดดก็ยังคงให้ความอบอุ่น