บทที่ 1737 พลิกวิกฤตเป็นโอกาส

บรรดาชาวบ้านเมื่อเห็นว่าไม่มีเรื่องสนุกให้ดูแล้ว ต่างก็พากันหัวเราะเบาๆ และไม่ได้เอ่ยปากพูดวิพากษ์วิจารณ์อะไรอีก

คุณยายเฝิงพึงพอใจมีความสุขอยู่ในโลกของตัวเอง แล้วพวกเขาจะสามารถเอ่ยปากพูดอะไรได้อีกเล่า?

หากพวกเขากล่าวแสดงความคิดเห็นอะไรออกไป ไม่แน่ว่าอาจจะถูกมองว่ากำลังรู้สึกอิจฉาริษยาครอบครัวของคุณยายเฝิงไปเสียฉิบ

ย้อนกลับไปเมื่อไม่กี่วันก่อน คุณยายเฝิงยังเคยคุยโวโอ้อวดชีวิตความเป็นอยู่แสนสุขสบายของตนเองให้ทุกคนฟังอยู่เลย

นางเอ่ยอวดว่าปัจจุบันย้ายไปพักอาศัยอยู่บ้านลูกชายคนโต มีอาหารการกินอุดมสมบูรณ์ดีเยี่ยมแถมไม่ต้องลงมือทำงานหนัก