บทที่ 176 คุณภาพชีวิตระดับสูง

หลี่ชิงเฟิงหัวเราะร่า “ปลาแค่นี้เอง จะเก็บไว้กินวันหลังทำไมครับ? เดี๋ยวพอฮ่าวฉีเลิกเรียน ผมจะโทรหาพี่ใหญ่ ให้พวกเขามากินปลาด้วยกันเย็นนี้เลย”

หลี่ฟู่เป็นได้ยินดังนั้น ก็ยิ้มอย่างปลื้มใจ “เอางั้นก็ได้”

เวลาที่เหลืออีกหลายชั่วโมง หลี่ชิงเฟิงกลับไปง่วนอยู่กับการทำงานในสวนส้ม

จื่อเหิงเหนื่อยจนหมดสภาพ จึงนอนกลางวันยาวไปพร้อมกับน้องสาว

พอตกเย็น หลี่ชิงเฟิงก็โทรศัพท์หาหลี่ชิงเหอ ชวนให้พาครอบครัวมากินปลา