บทที่ 1774 มูลค่าของงานศิลปะ

ตอนแรกที่จื่ออวี๋เพิ่งได้หินก้อนเล็กๆ พวกนี้มา เธอก็ชอบมันมากพอสมควร

แต่หลังจากที่เอาเข้าปากไปกัดดูสองสามที แล้วพบว่านอกจากจะกัดไม่เข้าแล้วยังไม่มีรสชาติอะไรอีก เธอก็เลยเลิกสนใจไปเยอะ

ถึงจะหยิบมาเล่น ก็เล่นได้แค่แป๊บเดียวเท่านั้น

จากนั้นก็โยนทิ้งเกลื่อนกลาดไปทั่ว

เป็นหลี่ชิงเฟิงที่รู้สึกว่าไม่ควรปล่อยให้น้ำใจของชะมดแผงหางปล้องต้องสูญเปล่า ถึงได้ช่วยเก็บก้อนหินเล็กๆ เหล่านี้ไปเก็บไว้ในห้องเก็บของ