บทที่ 1800 โชคร้ายมักมีดีแฝงอยู่

จื่อเหิงรายงานผลงานด้วยใบหน้าเบิกบานใจ "คุณพ่อ ผมต้มน้ำร้อนหม้อใหญ่ไว้ให้คุณพ่อด้วยนะครับ!"

"คุณพ่อจะได้มีน้ำร้อนอาบไงครับ"

หลี่ชิงเฟิงชะงักไปชั่วครู่ หัวใจพลันถูกเติมเต็มด้วยความอบอุ่นในชั่วพริบตา

เมื่อสายตาเหลือบไปเห็นคิ้วของจื่อเหิง ถึงได้รู้ว่ามีอะไรผิดปกติ

ที่แท้เจ้าหนูน้อยคนนี้คิ้วหายไปข้างหนึ่งนี่เอง