บทที่ 1806 หม้อไฟฝ่าลมฝน

จางกู่เหวยรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก

เมื่อก่อนเขาก็เคยพยายามเกลี้ยกล่อมคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้านเฉาเจียผิง ให้พวกเขากินดีอยู่ดีไม่ต้องเสียดายเงิน

แต่คนพวกนี้ก็เคยชินกับความประหยัดมัธยัสถ์ ไม่ว่าเขาจะเกลี้ยกล่อมยังไงก็ไม่เป็นผล

คิดไม่ถึงเลยว่า พออาจารย์หลี่พูดแค่ไม่กี่ประโยค กลับได้ผลดีขนาดนี้?

แถมไม่รู้ทำไม ตัวเขาเองก็กลับเกิดความคิดที่อยากจะทำดีกับตัวเองขึ้นมาบ้างเหมือนกัน