บทที่ 1812 ลงมือสองทางควบคู่กันไป

คนอื่นๆ ต่างก็เห็นด้วยเช่นกัน

พวกเขาติดคุกก็ไม่เป็นไร ยังไงพวกเขาก็อายุขนาดนี้แล้ว อย่างมากก็แค่ตายในคุก

แต่พวกเขาไม่สามารถทนดูแสงสว่างของโลกใบนี้ถูกดับลงไปต่อหน้าต่อตาได้ พวกเขาอยู่ได้อีกไม่กี่ปี อีกไม่นานก็จะได้จากโลกอันมืดมนนี้ไปแล้ว แต่ลูกๆ ของพวกเขาจะทำยังไงล่ะ? หลานๆ ของพวกเขาจะทำยังไง?

ถ้าจำเป็นต้องมีคนเสียสละเพื่อส่องสว่างให้กับโลกใบนี้ ก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนแก่พวกนี้เถอะ! หากอาจารย์หลี่คือกองไฟที่ส่องสว่างให้โลกใบนี้ พวกเขาก็ยินดีที่จะเป็นเศษฟืนเล็กๆ แม้ว่าพวกเขาจะไร้ค่าเพียงใด ก็ยินดีที่จะเป็นกำลังเสริมให้อาจารย์หลี่แม้เพียงเล็กน้อยก็ตาม

เมื่อเห็นคนแก่พากันลุกขึ้นยืน คนหนุ่มก็รีบห้ามปราม "พวกคุณบ้าไปแล้วเหรอ? อาจารย์หลี่มีความสามารถตั้งขนาดนั้น ในอำเภอจะไม่มีคนรู้จักเลยได้ยังไง?"