บทที่ 1845 ดอกไม้พลาสติก

ตอนนี้เมื่อมองดูกล้วยไม้หลายสิบกระถางเหล่านั้นล้วนมีใบที่อวบอิ่มและรูปทรงดอกที่เป็นเอกลักษณ์ส่องประกายอยู่ในสายตาของเขา หลี่ชิงเฟิงก็ตกตะลึงไปทั้งตัว

คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่านี่จะเป็นเหมือนกับบทกวีที่ว่า สิ้นไร้หนทางท่ามกลางป่าเขา แต่พอมองผ่านแมกไม้ก็พบหมู่บ้านอีกแห่ง

เดิมทีคิดว่ากล้วยไม้ป่าในภูเขาก็คงมีแค่นั้น ต่อให้เขาพลิกภูเขาทุกดูลูกก็คงหากล้วยไม้พันธุ์ใหม่ที่ผู้เฒ่าจูต้องการไม่พบ

แต่ใครจะไปคิดล่ะว่า กล้วยไม้สายพันธุ์กลายพันธุ์ล่าสุดนี้จะบานสะพรั่งอยู่ในลานบ้านของตัวเอง!

หลังจากหลี่ชิงเฟิงตั้งสติได้ เขาก็ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก