บทที่ 1847 ค่าโอนชื่อเสียง

เมื่อจูเต๋อได้ยินดังนั้นก็เผยสีหน้าผิดหวังที่ลูกชายไม่ได้ดั่งใจออกมา

"ด้วยนิสัยแบบเขา ถ้าได้มีอาอย่างนายจริงๆ ก็ถือว่าเป็นบุญของเขาแล้ว!"

เขาชะงักไปครู่หนึ่ง แล้ววางถ้วยชาลงพลางกล่าวว่า

"เฮ้อ ความจริงแล้วที่ฉันอยากจะสาบานเป็นพี่น้องกับนาย ก็เพราะอยากให้เขามีอาอย่างนายเนี่ยแหละ"

"แต่ฉันก็รู้ตัวดีว่าฉันอายุปูนนี้แล้ว ได้ก้าวลงจากเวทีของยุคสมัยนี้ไปแล้ว"