บทที่ 1877 รู้แล้วว่าไอ้หนูอย่างแกมีเงิน

พนักงานขายหน้าใหม่มองเหลียงอันเฉวียนด้วยสีหน้าเรียบเฉย ขอบคุณที่เตือนนะคะ ฉันจะระวังตัวค่ะ

พูดจบ เธอก็เป็นฝ่ายเดินอ้อมเหลียงอันเฉวียนออกไปข้างนอก

เดินออกไปได้สองสามก้าว ก็หยุดยืนนิ่ง แล้วผายมือเชิญพวกของหลี่ชิงเฟิงพลางบอกว่า

คุณลูกค้าทุกท่านเชิญตามฉันมาเลยค่ะ ฉันจะพาไปดูสถานที่จริงค่ะ

พวกของหลี่ชิงเฟิงเมินเฉยต่อการมีอยู่ของเหลียงอันเฉวียน แล้วเดินตามพนักงานขายสาวออกไปทันที