บทที่ 1897 ส่องไฟแยกต่างหาก

จูเต๋อยกมือขึ้นห้ามเสียงของทุกคน "เอาล่ะ พวกนายไม่ต้องเกลี้ยกล่อมฉันแล้ว"

"ฉันตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว!"

ทุกคนเงียบเสียงลง แต่สีหน้ากลับดูย่ำแย่สุดๆ

เฒ่าจูผีเข้าหรือเปล่าเนี่ย?

ทำไมถึงได้ดึงดันจะไปพนันกับพวกสารเลวปลายแถวพวกนี้ให้ได้?