บทที่ 1933 นกกระจอกย่าง

สือเหล่ยรู้สึกสะเทือนใจอย่างลึกซึ้ง "ใช่แล้วล่ะ ตอนนั้นถึงพวกเราจะใช้ชีวิตกันอย่างยากลำบาก แต่ความสุขมันก็คือความสุขจริงๆ"

หลี่ชิงเฟิงเข้าใจแล้ว ที่แท้สองคนนี้ก็กำลังรำลึกความหลังกันอยู่นี่เอง

เขาถาม "แล้วตอนเด็กๆ พวกพี่กินอะไรกันเหรอครับ?"

"หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ ของกินอะไรที่เคยกินตอนเด็กๆ แล้วอร่อยที่สุดครับ?"

สือเหล่ยกับสือเกาหยวนสบตากัน แล้วตอบออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายว่า