บทที่ 194 วางยาเบื่อปลาจนไก่ตาย

ภายใต้แสงไฟสาดส่อง บนโต๊ะหินมีกุ้งฝอยแม่น้ำทอดกรอบสีแดงสดวางอยู่หนึ่งจาน

อีกจานเป็นปลาย่างที่ภายนอกดูดำเมี่ยมแต่กลับส่งกลิ่นหอมฉุย

และยังมีซุปปลาป่าสีขาวขุ่นราวน้ำนมอีกหนึ่งหม้อ

ไม่ได้มีของเลิศรสอะไร กินแต่พวกนี้ทุกวัน ชักจะรู้สึกจืดชืดเสียแล้ว!

หลี่ชิงเฟิงถามลูกชาย "อร่อยไหม?"