บทที่ 1952 อาการโรคหัวใจกำเริบ

หลี่ชิงเฟิงมองดูหลี่รั่วจีด่าฮุ่ยหมิงเหมือนด่าหมาตัวหนึ่งแล้วก็ขำ

"ฮุ่ยหมิง ดูเหมือนว่าตอนนี้นายก็ไม่ได้มีความเป็นอยู่ที่ดีสักเท่าไหร่เลยนี่"

"ฉันก็นึกว่าคนที่มีพลังวิเศษอย่างนายไม่ว่าจะไปที่ไหนก็จะมีแต่คนเคารพยกย่องซะอีก"

"นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าตอนนี้นายจะต้องมาใช้ชีวิตแบบนี้!"

"ฮ่าๆ ถือว่าเป็นเวรกรรมตามสนองก็แล้วกัน!"