บทที่ 1961 คนย่อมมุ่งสู่ที่สูง

ฮุ่ยหมิงยืนอยู่กลางสวน มองดูทะเลสาบจำลองที่เงียบสงบไร้ระลอกคลื่นด้วยความรู้สึกขมขื่นใจอย่างยิ่ง

ฝีมือของเขาอาจไม่เก่งกาจเท่าหลี่ชิงเฟิง แต่ในฐานะผู้มีพลังวิเศษ ประสาทการได้ยินของเขาย่อมดีกว่าคนธรรมดาทั่วไปมากนัก

แม้ว่าจุดที่เขายืนอยู่ตอนนี้จะห่างจากห้องนอนของนายท่านผู้เฒ่าหลี่อยู่พอสมควร แต่เขาก็ยังแว่วได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคนได้อย่างชัดเจน

แม้ว่าในสายตาของเขา สองพี่น้องตระกูลโอวจะเป็นแค่พวกผู้หญิงแพศยา ไม่ต่างอะไรกับผู้หญิงในย่านโคมแดงเลยสักนิด

แต่จะว่าอย่างไร สองพี่น้องนี้ก็คอยปรนนิบัติเขามาตั้งหลายวันแล้ว