บทที่ 1963 ท่านประธานจอมเผด็จการผู้แสนอบอุ่น

กลุ่มเพื่อนสาวพอได้ยินเสิ่นเข่อเวยที่เพิ่งรอดพ้นจากปากหมีปากเสือมาหมาดๆ จู่ๆ ก็บอกว่าจะไปแสวงหาความก้าวหน้าที่มั่วตูต่างก็พากันอึ้งไปตามๆ กัน แล้วรีบเอ่ยปากเกลี้ยกล่อมทันที

แต่เสิ่นเข่อเวยกลับทำตัวเหมือนกินเหล็กถ่วงตาชั่งเข้าไปจนใจแข็งดั่งหินผา ไม่ว่าพวกเธอจะพร่ำพูดจนปากเปียกปากแฉะแค่ไหนก็ไม่เป็นผล

พวกเธอพบว่าเสิ่นเข่อเวยดูเหมือนจะเชื่อฟังหลี่ชิงเฟิง จึงพากันตวัดสายตาขุ่นเคืองไปมองเขา

หลี่ชิงเฟิงทำหน้าซื่อตาใส "พวกคุณมองผมทำไมครับ?"

"เธอจะตัดสินใจทำอะไรมันก็เป็นเรื่องของเธอเองนะ!"