บทที่ 1985 เรื่องที่เลวร้ายที่สุด

เดิมทีทุกคนต่างก็คิดว่าชะมดแผงหางปล้องก็เป็นแมวสายพันธุ์หนึ่ง ต่อให้น่ารักและน่าสนใจแค่ไหนก็คงไม่ต่างจากแมวบ้านมากนัก

แต่พอมาเจอแมวป่าแบบนี้ในชีวิตจริง พวกเขาถึงได้ประจักษ์แก่ใจถึงประโยคทองแต่โบราณที่ว่า ดอกไม้ในบ้านหรือจะหอมสู้ดอกไม้ป่า!

แมวบ้านก็เป็นเช่นนี้แหละ คือขาดความมีชีวิตชีวาและสัญชาตญาณดั้งเดิมเหมือนแมวป่า

จนทำให้ตอนที่พวกเขาเห็นชะมดแผงหางปล้องเมื่อครู่นี้ ต่างก็พากันเบิกตาโพลง

ราวกับว่าสิ่งที่เห็นไม่ใช่แมวป่าตัวหนึ่ง แต่เป็นผืนป่าทั้งผืน