บทที่ 203 รสชาติระดับเทพ

"ไม่เป็นไรครับ ไม่เป็นไร อาหารพวกนี้ของโปรดผมทั้งนั้น!"

อวี๋เฉิงหลงปากก็พูดไปอย่างนั้น แต่ในใจกลับก่นด่าโคตรเหง้าอีกฝ่ายยับเยิน

ไอ้เวรหยางเทียนเซี่ยว เพราะแกคนเดียว ซุปไก่ป่าของข้าถึงได้บินหนีไป!

กลับไปต้องอบรมสั่งสอนเสี่ยวหยางให้หนักเสียแล้ว!

ขณะที่กำลังคิด หลี่ชิงเฟิงก็ตักซุปปลามาวางไว้ตรงหน้าเขาหนึ่งชาม