บทที่ 2041 กิ้งก่ายังไม่ตายย่อมดิ้นรน

หลี่เกาหงเบะปากแล้วพูดว่า "พ่อครับ คุณอย่าเสียใจไปเลย หมอนั่นไม่ใช่ลูกของพ่อสักหน่อย ต่อให้มันจะวิปริตแค่ไหน ก็ไม่เกี่ยวกับพ่อสักนิดครับ"

ผู้เฒ่าหลี่โบกมือด้วยสีหน้าโศกเศร้า แล้วเดินออกไป

หลี่เกาหงรีบเดินตามไปติดๆ

สองพ่อลูกพาลูกน้องเดินเข้าไปในห้องพักผู้ป่วยที่อยู่ติดกัน

ผู้ป่วยในห้องพักผู้ป่วยห้องนี้เป็นบุคคลระดับบิ๊กที่ทรงอิทธิพลมาก