บทที่ 2054 เสียงสวรรค์

จื่อเหิงรู้สึกไม่เข้าใจเล็กน้อย ยังคงคิดอยู่ว่าตกลงแล้วเกิดอะไรขึ้น

ส่วนจื่ออวี๋กลับไม่ได้คิดอะไรเลย หลังจากเห็นสัตว์มากมายเหล่านี้ เธอก็สะบัดมือหลุดจากการจับของพี่ชายแล้ววิ่งออกไปข้างนอก

ร่างเล็กๆ ของเธออวบอ้วนตุ้ยนุ้ย ตอนที่วิ่งออกไป ไม่เพียงแต่ก้นจะส่ายดุ๊กดิ๊กไปมา ท้องก็ส่ายตามไปด้วย แถมเนื้อบนแก้มก็ยังสั่นกระเพื่อมตามอีกต่างหาก

เธอหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชูสองแขนขึ้นสูง ขาสั้นๆ สองข้างวิ่งได้อย่างมั่นคงและรวดเร็ว

เมื่อเธอวิ่งไปจนเกือบถึงตัวพวกสัตว์ ก็หยุดฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน ยื่นมือข้างหนึ่งออกไป คล้ายกับว่าอยากจะสัมผัสสัตว์ตัวน้อยขนปุกปุยที่อยู่ตรงหน้า