บทที่ 2064 ชาวนาเช่า

วันนี้เขาเหนื่อยจนปากคอแห้งผากไปหมด

ตอนนี้พอมาได้ยินซือกงพร่ำบ่นเหตุผลสารพัดสารพัน ก็ยิ่งรู้สึกว่าหัวมันดังอื้ออึงไปหมด

หากไม่ใช่เพราะอาการป่วยในอดีตได้ช่วยหล่อหลอมสมองของเขามาบ้าง เขาคิดว่าสมองของตัวเองคงจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เพราะเสียงบ่นของซือกงไปแล้ว

นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าความเจ็บปวดทุกข์ทรมานในอดีต จะทำหน้าที่เสมือนวัคซีนภูมิคุ้มกันได้ด้วย

หลี่ชิงเฟิงเห็นซาหนิวยืนนิ่งอึ้งเป็นบื้ออยู่กับที่โดยไม่ขยับเขยื้อน ในใจก็รู้สึกทั้งสงสารทั้งขบขัน