บทที่ 2099 มนุษย์นี่มันวิตถารจริงๆ ด้วย

วิ่งมาได้ประมาณหลายกิโลเมตร เมื่อรู้สึกว่าอันตรายผ่านพ้นไปแล้ว ในที่สุดหมูป่าก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป ส่งเสียงปุ๋งปั๋งปล่อยของเสียออกมาอย่างถล่มทลาย

อ้า โล่งสบายไปทั้งตัวเลย

หลังจากหมูป่าเบ่งอึหยดสุดท้ายออกมาจนหมด มันก็กำลังจะหันกลับไปสังเกตผลงานสักหน่อย เพื่อดูรูปร่างและสีสันของอึ จะได้รู้ถึงสุขภาพร่างกายของตัวเอง

ผลปรากฏว่า เพิ่งจะบิดตัวไปได้ครึ่งทาง ก็เห็นเงาดำสองสายพุ่งพรวดเข้ามาด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ แถมยังพุ่งเป้ามาที่รูทวารของมันจริงๆ ด้วย

หมูป่าตกใจจนหน้าถอดสี รีบสับตีนแตกวิ่งหนีไปอีกครั้ง