บทที่ 2105 ทำงานไม่เสียเปรียบ

หลังจากเฟิ่งหรูชางกินมื้อเที่ยงเสร็จ ก็รีบไปที่บ้านของคุณลุงคนนั้นก่อนเพื่อบอกข่าวดีเรื่องที่มีคนจะมาเหมาซื้อปลา

แต่ทว่า คุณลุงที่เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนยังยิ้มแย้มแจ่มใสกับเขา จู่ๆ ก็เปลี่ยนสีหน้าไปเสียอย่างนั้น

พอเห็นเขามา ก็แค่ตอบรับด้วยรอยยิ้มจอมปลอมที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา แถมยังไม่เรียกให้เข้าไปในบ้านอีกด้วย

เฟิ่งหรูชางรู้สึกงุนงงในใจ

ถ้าเป็นเมื่อก่อน คนที่ไม่ยอมเสียเปรียบใครอย่างเขาเจอคนที่ไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำแบบนี้ เขาคงหันหลังกลับไปแล้ว