บทที่ 2110 เป็นอาจารย์หนึ่งวัน เป็นพ่อตลอดชีวิต

หลังจากจางเฟิงร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด เขาก็บิดคอหนูอ้นในมือจนหักดังกร๊อบทันที

เขาก้มมองหลังมือตัวเอง สลับกับมองหนูอ้น

จางเฟิงบ่นอย่างหัวเสีย "ฉันยังไม่ได้กินเนื้อเลยนะ กลับต้องมาเลือดตกยางออกก่อนเนี่ย! ไม่คุ้มเอาซะเลย!"

"เดี๋ยวต้องไปจับเพื่อนแกมาเพิ่มอีกสองตัว เอามาย่างกินด้วยกันให้หมด!"

หลังจากบ่นไปสองสามประโยค จางเฟิงก็หิ้วหนูอ้นกับท่อนไม้หันหลังกลับไปจับหนูอ้นตัวอื่นต่อ