บทที่ 2202 หวังจุน

หลี่ชิงเฟิงทำตามความปรารถนาของชาวเน็ต เขาเก็บไข่เป็ดไปพลาง เดินตรวจตราเล้าเป็ดไปพลาง

เมื่อเห็นไข่เป็ดเกลื่อนกลาดเต็มพื้น ชาวเน็ตต่างก็ร้องตะโกนว่านี่มันอิสรภาพแห่งไข่เป็ดชัดๆ แถมยังพิมพ์บอกวิธีทำเมนูไข่เป็ดสารพัดอย่างลงในช่องแชท โดยเมนูไข่เป็ดเค็มนั้นมีเสียงเรียกร้องมากที่สุด

ทว่า หลี่ชิงเฟิงไม่ได้สนใจว่าชาวเน็ตจะพูดอะไร เขาเอาแต่คิดว่า ตอนนี้หมู่บ้านตระกูลหลานกำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟู ไข่เป็ดเยอะแยะขนาดนี้ถ้าให้ที่บ้านกินเองก็คงกินไม่หมดแน่ สู้เอาไข่เป็ดพวกนี้ไปที่หมู่บ้านตระกูลหลานเลยดีกว่า

พรุ่งนี้พอกลับไปถึงหมู่บ้านตระกูลหลาน เขาจะแวะไปที่ในตัวตำบลก่อน จากนั้นขากลับค่อยเอาไข่เป็ดพวกนี้กลับไป ทำทีว่าซื้อมาจากในตำบลก็แล้วกัน

ถึงตอนนั้น ก็เอาไข่เป็ดพวกนี้ไปแจกจ่ายให้ชาวบ้านในหมู่บ้านตระกูลหลาน เหมือนกับที่พวกเขาเคยช่วยเหลือคุณยายและคนอื่นๆ มานับครั้งไม่ถ้วนในอดีต พอคิดมาถึงตรงนี้ หลี่ชิงเฟิงก็รู้สึกตั้งตารอเป็นอย่างมาก