บทที่ 2204 ฟุ่มเฟือยจนเกินเหตุ

หลี่ชิงเฟิงรู้ว่าคุณยายกังวล จึงเดินเข้าไปโอบไหล่เธออย่างสนิทสนมแล้วกล่าวว่า "คุณยายครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ไม่ว่าผมจะเจอธุระด่วนอะไร ก็จะบอกกล่าวล่วงหน้าเสมอ จะไม่หนีหายไปโดยไม่บอกลาเด็ดขาดครับ"

กวนหงพยักหน้าอย่างโล่งใจ "งั้นก็ดีแล้ว งั้นก็ดีแล้ว"

หลี่ชิงเฟิงพูดปลอบใจพวกคนแก่อีกสองสามประโยค ก็ทยอยขนของลงมาจากรถทีละชิ้น

อย่าดูถูกรถตู้ว่ามองจากข้างนอกเหมือนจะไม่ใหญ่ แต่ความสามารถในการบรรทุกนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ

ไม่นานนัก ลานบ้านที่เคยว่างเปล่าก็เต็มไปด้วยสิ่งของกองพะเนิน