บทที่ 2220 ห้าหยวน

อาเป่ายิ้มอย่างขื่นขม เสียงเพลงกล่อมเด็กที่ดังแว่วอยู่ข้างหูเลือนหายไปจนหมดสิ้น

แล้วแทนที่ด้วยคำพูดที่พี่เฟิงเคยบอกไว้ก่อนหน้านี้

พี่เฟิงบอกว่า เขายังเป็นแค่เด็ก เมื่อไหร่ที่รู้สึกเจ็บปวด เสียใจ และสิ้นหวัง ก็ควรจะเรียนรู้ที่จะขอความช่วยเหลือ

คนฉลาดจะรู้จักใช้ประโยชน์จากทรัพยากรทุกอย่างที่อยู่รอบตัว

คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมจมลงไปในบ่อโคลนตามสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย