บทที่ 2230 มีห้องสมุดเป็นของตัวเอง

หลี่ชิงเฟิงพาสามเด็กน้อยขึ้นรถ ยังไม่ทันได้สตาร์ทเครื่องยนต์ ก็เห็นรถมอเตอร์ไซค์หลายคันขับส่งเสียงดังกระหึ่มออกมาจากในหมู่บ้าน

คนที่ขับรถคือชายฉกรรจ์ในหมู่บ้าน

ซ้อนท้ายด้วยเด็กนักเรียนมัธยมต้นสองหรือสามคน

หลี่ชิงเฟิงร้องเรียกให้พวกเขาหยุดรถด้วยความสงสัย และถามว่าทำไมถึงมาส่งเด็กๆ ไปโรงเรียนเอาป่านนี้

บรรดาผู้ปกครองตอบว่า "บ้านผมมีเด็กตั้งสามคนน่ะสิ ถ้าให้อยู่หอพัก วันหนึ่งต้องกินข้าวที่โรงเรียนสองมื้อ คนหนึ่งมื้อละห้าหยวน สามคนก็สิบห้าหยวนแล้ว สองมื้อก็ปาเข้าไปสามสิบ ไหนจะค่าหอพัก ค่าน้ำค่าไฟอีก วันหนึ่งไม่มีเงินห้าสิบหยวนนี่อยู่ไม่ได้เลยนะ"