บทที่ 2237 แก้แค้นจินจ้วน

ซ่านิวไม่ได้กลับหมู่บ้านในคืนนั้น แต่ด้วยความตกใจกลัว พอวิ่งไปถึงร้านอาหารมื้อดึก เขาก็มุดตัวเข้าไปในผ้าห่มทันที

โชคดีที่บ้านหลังนี้ให้ความรู้สึกปลอดภัยแก่เขามากพอ ไม่อย่างนั้นคืนนี้คงเป็นคืนที่เขานอนไม่หลับอย่างแน่นอน

ทว่า เมื่อถึงตอนเช้าของวันรุ่งขึ้น หลังจากตื่นนอน เขากลับพบว่าเงินสามร้อยหยวนในกระเป๋าของตัวเองไม่ได้กลายเป็นแบงกงเต๊กเหมือนเงินผีในหนังผี!

เขาจึงไปยืนอยู่ที่ลานบ้าน ถือแบงก์ร้อยหยวนสีแดงสดสามใบนั้นส่องกับแสงแดดไม่หยุด

ใครๆ ก็บอกว่าผีกลัวแสงแดด