บทที่ 2242 อยู่นิ่งเฉยรอความตายไม่ได้

หลี่รั่วจวนพอได้ยินคำพูดของแม่ก็รู้สึกท้อแท้ใจอยู่บ้างเหมือนกัน

เฮ้อ คุณหนูใหญ่ตระกูลผู้ดีอย่างเธอต้องมาตกอับถึงขั้นนี้ แค่อยากได้กำแพงลานบ้านที่แข็งแรงขึ้นมาหน่อยก็ยังยากลำบากขนาดนี้ ช่างไม่มีใครเกินเลยจริงๆ

เมื่อซ่านิวเห็นทั้งสองคนมีสีหน้าลำบากใจ จึงลองหยั่งเชิงเอ่ยขึ้นว่า

"ฉะ...ฉันก่ออิฐเป็นนะ"

นี่คือความจริง