บทที่ 2297 ความอ้างว้างของคนเฒ่าคนแก่

หลี่ชิงเฟิงหมดหนทาง ทำได้เพียงรับปากให้ทุกคนมาช่วยงานในวันพรุ่งนี้

แถมยังยืนกรานหนักแน่นว่าจะไม่จ่ายค่าแรง และไม่แจกของอะไรทั้งนั้น จะมีก็แค่เลี้ยงข้าวกลางวันหนึ่งมื้อเท่านั้น

หลังจากที่เขารับปากซ้ำแล้วซ้ำเล่า บรรดาคนเฒ่าคนแก่ถึงได้เผยรอยยิ้มออกมา

เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว คนเฒ่าคนแก่ก็พากันเดินจากไปอย่างมีความสุข