ตอนที่ 2493 ชั้นเรียนปิดเทอมฤดูร้อนเริ่มขึ้นแล้ว

เมื่อเห็นพ่อกับแม่ร้องไห้อีกแล้ว หานหานก็รู้สึกไม่เข้าใจอยู่บ้าง "ตอนหนูทรมานพวกพ่อก็ร้องไห้ แล้วทำไมพอหนูรู้สึกไม่ค่อยทรมานแล้ว พ่อกับแม่ยังร้องไห้อีกเหรอคะ"

ทั้งสองเปลี่ยนจากน้ำตาเป็นรอยยิ้ม พลางยกมือขึ้นลูบแก้มของลูกสาว

แก้มเริ่มอุ่นขึ้นมาแล้วเช่นกัน

แม่ของหานหานพูดว่า "พ่อกับแม่ร้องเพราะดีใจมากต่างหากลูก เขาเรียกว่าร้องไห้เพราะดีใจสุดขีดน่ะ บางครั้งเวลาดีใจเกินไป ตื่นเต้นตื้นตันเกินไป ก็อดร้องไห้ออกมาไม่ได้ทั้งนั้นแหละจ้ะ แต่นี่เป็นการร้องไห้เพราะดีใจ ไม่ใช่ร้องไห้เพราะเสียใจนะ"

พ่อของหานหานดึงผ้าห่มให้ลูกสาว กำชับว่า "ดึกมากแล้ว หานหานนอนหลับสักตื่นก่อนนะ รอพรุ่งนี้เช้าตื่นขึ้นมากินข้าวเช้าเสร็จ พวกเราค่อยกินยาเม็ดอีกลูก ไม่แน่ว่าอาจจะสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมากกว่านี้อีก"